Ace of Dazzling Black
G&G-2, VZH, RH-G V, Ag-3

Ace

Ace, 5 jaar oud

Ace komt uit mijn eerste eigen nestje. We zouden eerste geen pup aanhouden, maar ja, je eerste nestje... dus zou er toch één reutje blijven. Ace viel al vroeg op vanwege zijn aparte hoofd en zijn soms vreemde capriolen door de werpkist. Op 6 weken leeftijd openbaarde hij zich als zeer sociaal naar mensen, hij gaat op iedereen af en is totaal niet terughoudend. Dat sprak mij sterk aan. Van alle pups trok Ace ook het meest naar mij toe. Tja, ik vond hem onweerstaanbaar en dus bleef hij bij mij.

Ace, 1,5 jaar oud

Ace is een heel vrolijke en spontane hond, die erg open is naar mensen. Dat zal hij van zijn vader hebben, want zijn moeder Dasha is niet zo vrij (hoewel ze dat op latere leeftijd wel geworden is). Verder lijkt hij juist wel veel op zijn moeder. Net als zij heeft Ace een zacht karakter, hoewel hij net als zij zich de kaas niet van het brood laat eten.
Als pup had hij precies haar snuit, hoewel die van hem wel overdreven lang is en niet helemaal parallel... Nu hij ouder wordt gaat hij steeds meer op zijn vader lijken (hoewel die niet de schoonheidsfoutjes van Ace heeft). Op showgebied heeft hij een ZG en een U gehaald en meer zit er niet in. Hij heeft duidelijk Dasha's atletische vermogen meegekregen, want hij kan geweldig goed rennen, is uitermate wendbaar en heeft net als zij een zeer gespierd lijf.
Ace is een vrij nerveueze, drukke hond die veel beweging en veel uitdagingen nodig heeft.Op jonge leeftijd sloopte hij wel kleine dingetjes in huis, maar inmiddels is hij dat stadium te boven en gedraagt zich netjes in huis. Ace is echt een handenbindertje, heel nerveus, maar wel heel lief naar mensen en dieren.

Ace, 7 maanden oud en volop aan het speuren

Wat zijn de plannen met Ace? Op gehoorzaamheidsgebied had hij duidelijk meer tijd nodig dan de andere Groenendaelers die ik daarin getraind heb. In zijn kop was hij nog zo jeugdig dat het strakke werk nog niet helemaal op zijn plaats voor hem was. Dat wil niet zeggen dat hij het niet leuk vond. Integendeel en hij deed het ook prima, maar wel met regelmatig de nodige fratsen.
Toen hij 1,5 jaar oud was, is hij ineens wat stabieler geworden in zijn oefeningen en heeft hij binnen twee maanden zijn G&GB, G&G1 en VZH-diploma gehaald. Naarmate hij ouder wordt kan hij steeds meer de concentratie opbrengen om met een oefening bezig te zijn. Daarbij heeft hij ook de wil om met mij samen te werken. In 2014 hebben we het G&G2-diploma behaald.

Net als zijn moeder bleek Ace speuren erg goed te kunnen. Hij vond het ook leuk en kon er goed zijn concentratie behouden. Sinds hij echter in G&G en agility verder gekomen is, heeft hij bedacht dat hij alleen dingen wil doen die hij samen met mij kan doen. Speuren moet hij alleen doen en dat vindt hij niet leuk meer. Hij heeft zijn eerste speur-diploma met speels gemak gehaald (Opstap SIS), maar verder za; hij niet komen, want hij vindt het niet meer leuk. En dwingen doe ik hem niet, dus is het einde speuren.
Pakwerk vond hij prachtig, maar echt goed vasthouden deed hij niet. We hebben een jaar geprobeerd of hij wilde bijten, maar we zijn ermee gestopt. Hij is absoluut niet bang en gaat er ook echt wel voor, maar hij doet simpelweg zijn bek niet dicht, dus van een beet is geen sprake. Dat was ook niet te verwachten met een moeder die absoluut niet bijt en een vader die er ook niet in uitblinkt...

Ace in 2011 (foto: Leen Vroegop)

Daarentegen is Agility wel echt zijn ding. Dit is echt de sport waarvoor hij geboren is. Hij gaat er helemaal in op, laat zich door niets of niemand afleiden en is supersnel. Het probleem voor mij is om hem onder controle te houden en goed te handelen. Omdat hij zo snel is, moet hij leren voor me uit te werken. Dat vindt hij lastig, want hij is erg op mij gericht. Hij is daardoor goed te sturen in de wedstrijden, maar het wordt lastig als hij bijvoorbeeld 4 sprongen in een rechte lijn bij me weg moet. Maar ook dat gaat steeds beter. Hoe beter mijn handeling wordt, hoe beter onze rondjes worden. We worden nog eens een super-duo! Zijn talent is reeds door meerdere mensen opgemerkt, ondanks dat de resultaten niet altijd aansprekend zijn! In juli 2011 promoveerden we naar de B1-klasse en in 2013 naar de B2. In 2014 wisten we ons te handhaven in de B2.

Ace zal helaas niet voor de fokkerij gebruikt kunnen worden, omdat hij dezelfde lichte epilepsie blijkt te hebben als zijn moeder (die dit ontwikkelde na haar nestje).


Laatst gewijzigd op:

frames