Dasha du Pré du Vieux Pont
SpH-1, G&G1, VZH, IPO III-A, Ag-2
Se, Sa

Dasha

Dasha, bijna 10 jaar
Dasha is op 2 oktober de gelederen komen versterken. Ze is geboren op 4 augustus 2004 in België, dus ze is een echte Belgische Groenendaeler (hoewel ze officieel geïmporteerd is en dus Nederlands). Officieel heet ze Dasha du Pré du Vieux Pont. Toen de plannen vorm kregen om zelf te gaan fokken moest er een teefje komen dat qua bloedlijn bij Sicco paste én dat uit lijnen kwam waar wat werklust in zit. Dat laatste is moeilijk te achterhalen, omdat je vaak wel veel showuitslagen vindt, maar weinig werkuitslagen. Een tip bracht ons op het spoor van de Belgische Kennel Le Pré du Vieux Pont. Na een bezoekje was het duidelijk dat we hier konden vinden wat we zochten: een sociale hond met veel actie én met een mooi exterieur.

Hoewel Dasha in het nest een zelfverzekerde, ondernemende dame leek, bleek ze thuis aangekomen zeer angstig naar mensen. Door veel aandacht aan de socialisatie te besteden is dat inmiddels geheel bijgetrokken. Dasha gaat direct op mensen af, want ze heeft geleerd dat ze (bijna) altijd wat lekkers voor haar hebben, en daar gaat ze voor!

Dasha is in aanleg een tante met veel actie in haar lijf, maar dat komt er bijna nooit echt uit, want ze loopt bijna altijd "op de rem". Ze is nogal onzeker en heeft wel even tijd nodig om aan situaties en mensen te wennen. Door deze onzekerheid is ze heel geremd en kan ook best snauwerig naar andere honden zijn (hoewel het altijd veel show is en nooit echt raak). Bij bekenden komt ze breed grijnzend, snuivend en kwispelend aanlopen. Daarbij stelt ze zich wel heel onderdanig op. In haar eigen omgeving loopt ze door het bos alsof het van haar is en is er weinig onzekerheid in haar te bespeuren. En soms gooit ze alle remmen los en dan zie je wat voor potentie deze dame heeft! Supersnel en superwendbaar, maar wat wil je ook met zo'n uitermate gespierd lijf. Dasha bijna 6 jaar oud

Dasha is erg slim en leert heel makkelijk. In G&G-training kosten de oefeningen haar weinig moeite en met wat lekkers is ze overal toe te bewegen. Op bekend terrein doet ze de oefeningen met veel enthousiasme en ze heeft zo snel achter elkaar haar G&G-Beginners en G&G1 gehaald. Ik liep met haar G&G1-wedstrijden, maar zodra ze de spanning van een wedstrijd of examen voelde blokkeerde ze en presteerde dan onder haar kunnen. Ik heb na een seizoen in de G&G-Beginners en een half seizoen in de G&G1 besloten om met Dasha met G&G-wedstrijden te stoppen. Dasha loopt er in de wedstrijden bij als een geslagen hond, waardoor het voor mij ook niet leuk is. Wie doe je daar dan een plezier mee? Niemand, dus stoppen. G&G-training vindt Dasha wel heel leuk en ik was voor G&G2 aan het trainen en heb zelfs een keer examen gedaan. Dat was ies te vroeg en Dasha was teveel onder de indruk van de keurmeester, dus we hebben het niet gehaald. Toen later de trainingsomstandigheden bij de hondenschool veranderden en het erg druk en rommelig was, bleek dat voor Dasha teveel stress te geven. Ik ben daarom met de G&G-training gestopt.

Dasha 20 maanden oud
(foto Leen Vroegop)

Dasha is door mijn ex getraind in agility. Hoewel ze aanvankelijk wat onwennig en aarzelend reageerde, ging ze het wel leuk vinden. Ze leerde het supersnel aan. Na een half jaar kon ze alle toestellen al en liep ze zelfs de paaltjes zonder hulpmiddelen! In 4 wedstrijden promoveerde ze naar de B1-klasse. Daar heeft ze het heel leuk gedaan, maar ook hier speelde weer mee dat ze moest wennen aan vreemd terrein. Ze liep altijd heel netjes, maakte bijna nooit een fout, maar liep door haar stress heel traag. Daarom is André met haar gestopt.

Dasha aan het speuren
(foto Leen Vroegop)

Wat exterieur betreft is Dasha uitgegroeid tot een heel elegant, super-vrouwelijke teef van behoorlijk formaat. Dat laatste zie je er niet direct aan af, omdat ze rank gebouwd is. Ze is heel kort gebouwd en is echt een spier-bonkie. Wat haar showkwaliteiten betreft deed ze het leuk. Ze showde aanvankelijk erg makkelijk, maar toen ze het trucje door had (en niet leuk vond) stond ze meestal met haar oren alle kanten uit te flapperen. Hoewel ze zonder veel aanwijzingen tijdenlang bleef staan en zich makkelijk liet voorbrengen door anderen, toonde ze zich niet goed genoeg voor een hoge klassering. Dit werd steeds erger, ze stond steeds meer als een geslagen hond. Ik ben daarom met haar gestopt om shows te lopen.

Begin 2006 ben ik met Dasha begonnen met speuren. Nou, dat is dus iets wat ze écht heel erg leuk vindt! Zoals gebruikelijk leert ze weer supersnel, maar dit spelletje vindt ze helemaal het einde en ze komt helemaal los. Als "tussenstapjes" heb ik met haar de deelcertificaten speuren van IPO-I, IPO-II en IPO-III gehaald. De punten waren niet altijd hoog, maar dat was voorzien. Dasha mag van mij speuren zoals ze dat zelf wil. Van nature speurt ze vrij hoog, dus bij een vers spoor loopt ze met de neus in de lucht. In 2013 heb ik met haar het Speurhond 1 examen gehaald. Of ze ooit het Speurhond 2 exmen gaat halen weet ik niet, ze heeft nogal veel moeite met verleidingssporen van wild. Desondanks blijven we gewoon doortrainen. Een groter plezier kan ik Dasha niet doen en alleen al het zien van haar vreugde maakt mijn dag al goed.

In 2008 heb ik met Dasha een nestje gefokt. Voor de kleine pups was ze een heel zorgzame moeder, die de werpkist zeer schoon hield en de eerste twee weken continu bij haar puppies was. Ze vond die kleine krioelende wezentjes echter ook wel eng en het gaf haar duidelijk spanning als ze over haar heen kropen. Tot 10 weken leeftijd mochten de pups bij haar drinken, daarna heeft ze ook eigenlijk niet echt meer naar ze omgekeken. Omdat het nestje haar niet echt vreugde bracht, was ik niet van plan nog een keer met haar te fokken. Daarbij komt dat zich bij haar een half jaar na haar nestje een milde vorm van epilepsie heeft geopenbaard. Ze heeft er weinig last van, is alleen gedurende 5-10 minuten "stomdronken" en gaat daarna weer gewoon over tot de orde van de dag. Maar dit sluit haar wel uit voor de fokkerij.



Laatst gewijzigd op:

frames